sAtU HaRi

1 hari di bulan september.....

hari selase...pade tika n saat ini kepale da berat...

bkn mlm pun tp ptg lg nie...

nk tgu asar nye pasal...

relaku x tido...

kalo x ntah kul bape lah ak nak solat pulak...

ak membebel~seronok~

hurm...setelah agak beberape ari tidak melawat blog chayunk nie...rinduku membuak2...tgn sgt terase gatalnye menekan keypad2 yg tertera..tandenye tersgt xcited utk meluahkan rase di hati...

semalam...31 ogos...

lepak kat umah..maen2...gelak2..ketawe2...

tapi ptg tu agak terkejot...

yeke???

act dah tau...

tapikan nak wat camne...

rambut sama hitam hati lain2...

itulah hakikat nye manusia...

even bkn ak yg kene...

tp org sekeliling ak...

ak turut merasai..sbb diceritekan kpd ak...

mengapa perlu kita mempertikaikan kebolehan n keupayaan sesorg itu sdngkan kita x penah nk bagi die peluang utk mencuba???

kenape ayat ak mcm ni???

ade kaitan ke ngan cerita yg ak dgr...

mcm xde je...

huhu...

ak da tersgt mengantok..nnt ak lg merepek...

sblm pape yg x diingi berlaku~daa~

x abes lagi ni..nt ak smbg...